W dniu 11 października klasy II-IV liceum z przyjemnością odwiedziły Opolski Teatr Lalki i Aktora, by obejrzeć monodram na podstawie tekstów romantycznych. „Uciec od rozpaczy” w reżyserii Doroty Bator i Anny Wieczorek to nie tylko doskonały sposób na utrwalenie wiadomości o częściowo zapomnianych arcydziełach polskiej literatury, ale też szansa na doświadczenie tego, co nie do końca wyrażalne: dreszczu niepokoju i emocjonalnego wstrząsu. Bo okazuje się, że zakurzone teksty narodowych wieszczów nie tracą mocy oddziaływania i mogą stać się bodźcem do refleksji dla współczesnej młodzieży.

Jak w lustrze mogliśmy przejrzeć się się w bohaterach romantycznych – poczuć jaskółczy niepokój Kordiana, z Konradem przekraczać granice samotności, razem z Orciem tęsknić za bezwarunkową miłością i akceptacją, z Upiorem rozpamiętywać męki odrzucenia. Młodzież przypomniała sobie najważniejsze romantyczne motywy i toposy – niezwykłe dziecko, cierpiąca matka, poeta-wieszcz. W tym pozornie fragmentarycznym, pokawałkowanym świecie udało się dostrzec pewien wspólny pierwiastek – człowiek na przestrzeni lat aż tak bardzo się nie zmienił, a bohaterowie wielkiej literatury to nie wydumane posągi, ale ludzie z krwi i kości, przeżywający autentyczne, głębokie emocje.

Naszą uwagę zwróciła kameralna atmosfera, ascetyczna, a jednocześnie nośna znaczeniowo scenografia, rozedrgana muzyka, ale przede wszystkim sugestywna, wyrazista gra aktorska pani Anny Wieczorek. Pomiędzy kolejnymi fragmentami artystka podzieliła się z widzami ciekawostkami historyczno-literackimi, anegdotami z życia twórców oraz własnymi doświadczeniami czytelniczymi. Najbardziej niezwykłe jest jednak to, jak broni się dziś słowo romantycznych poetów oraz siła, z jaką oddziałuje na młodych widzów.